left

برج آزادی

برج شهیاد امروزه به عنوان  یکی از اماکن مهم شهر تهران و یادآور خاطرات مقدس تجمع مردم ایران هنگام پیروزی انقلاب اسلامی در این مکان ، امروزه با نام برج آزادی به عنوان نماد و سمبل پایتخت کشور ایران در همه جای دنیا شناخته شده است و در سال 1350 در فهرست آثار ملی ایران به پیشنهاد مدیر کل بناهای تاریخی ایران ثبت شده است.طرح ساخت این برج در سال 1345 که از بین طرح های دیگر معماران ایرانی در یک مسابقه پذیرفته شده است توسط یک معمار جوان ایرانی به نام حسین امانت طراحی گردیده و با هدف یادبود جشن 2500 ساله شاهنشاهی ساخت آن را در یکی از میدان های غرب تهران با نام شهیاد از 11 آبان سال 1348 شروع کرد و 28 ماه طول کشید که ساخت آن به پایان رسد.

طراح این سازه در طرح خود قصد داشته که ارتفاع این برج را به گونه ای در نظر بگیرد که هر فردی بخواهد شکوه و عظمت این برج را ببیند سر خود را به سمت آسمان بالا برد اما به دلیل موقعیت مکانی برج که در نزدیکی فرودگاه مهرآباد بوده است به ناچار مجبور شد که طول آن را 63 متر و ارتفاع آن را به 45 متر تغییر دهد .

این بنا شامل 3 طبقه و چهار آسانسور و همچنین دو راه پله با 286 پلکان  می باشد که امروزه افراد علاوه بر بازدید از این برج باشکوه ، میتوانند  از موزه ، کتابخانه  ، سالن های کنسرت و ... که در زیر این سازه بازدید نمایند.

در هنگام افتتاح این برج در زمان پهلوی توسط پادشاه آن زمان به صورت اولین بار منشور حقوق بشر که توسط پادشاه هخامنشی کوروش کبیر نوشته شده است ، خوانده شد.

بسیاری از افراد که از سرتاسر دنیا به تهران سفر میکنند در ابتدای بازدید سفرشان از برج آزادی به دلیل شکوه هنر و معماری خاص این بنا که نشان دهنده دانش معماران ایرانی در دوره های گذشته بوده است بازدید می کنند .طراحی معماری این برج به گونه ای است که هنر معماری سنتی و مدرنیته را میتوان به وضوح مشاهده کرد . در قسمت قوس اصلی این میدان ، طاق کسری از دوره قبل از اسلام و دوره ساسانی الهام گرفته شده و نقش و نگار داخلی آن  میتوان به دوران هخامنشی، ساسانی و نمادهایی از معماری های پس از اسلام در ایران نسبت داد . در ترکیب بندی نقوش داخل میدان از گنبد شیخ لطف‌الله اصفهان برگرفته  شده است.